خداحافظی ها چاپ نامه الکترونیک
امتیاز کاربر: / 0
بدخوب 
وبلاگ شخصی محمد مهدی حاجی اسمعیلی - دردها و رنجها
نوشته شده توسط محمد مهدی حاجی اسمعیلی   
سه شنبه ۳۱ خرداد ۱۳۹۰ ساعت ۱۰:۰۰

غروبی دیگر

It’s near now, can’t escape it anymore, can’t deny it anymore, and can’t postpone it anymore…
The journey we started together 4 years ago, is coming to its end…
And all the memories, all the pains, and all the happiness we experienced during those years will be embedded in us as a sign of friendship.
The only thing that I can say is that I’m proud to have had the opportunity to be with you… to breath with you, to laugh with you, to cry with you and to Live with you as friends and comrades…
All the hardships we went through in these years were the catalyzer that made our Bonds stronger…
And now, and Today… it’s strange!
I always told myself that I could withstand the parting of our ways, but now that we’re at the crossroads, it seems the hardest thing one could do… the hardest path one could take and the most difficult task after what we’ve been through together…
So I wanted to apologize to you before it’s too late and before any of us miss the chance of seeing each other ever again…
Dear Friends… I, Mohammad M. Haji-Esmaeili, Apologize for any misunderstandings or any pain that I may have brought upon you… some were intended and some weren’t… I apologize for all of them and I Hope that in the end, you could forgive me for whatever it was that may have had a bad impact on any of you… I’m Sorry…
I really don’t want to drag this on any more… but the idea of parting, the idea of severance itself is tearing me apart… and deep inside I feel as if I were to drag this text a bit longer, I could avoid the unavoidable…
Huh! Silly me!
Guess there’s nothing to say anymore but to blabber about stupid things ! so here and now I wish you all Happiness, Health & Prosperity…
May it be that One Day All of Us Could Gather Again and Reminisce About All The Things We Went Through… May That Day All Of Us Be Under God’s Care & Bless…
Until Then…So Long My Friends

بروبکس فناوری اطلاعات ورودی 86 دانشگاه صنعتی شاهرود

 

نظرات  

 
0 #9 باران ۱۳۹۱-۰۶-۱۴ ۰۸:۰۱
خشکل حرف زده شده تو وبلاگ یه جور عامیانه وجذاب .اگه بشه میخواستم راههای عملی ایجاد شبکه vlan رو بذارید تو وبلاگه
نقل قول
 
 
+1 #8 پریسا ۱۳۹۰-۰۴-۲۰ ۲۰:۵۵
:)))))))))) آقای حاجی اسمعیلی حالا بحث تناسبش ب کنااااار ... کلا پاهاشون نباید میاومد جلو ، باید پشت همه قرار میگرفت! عجب سوتی ایی!! :)))))
نقل قول
 
 
0 #7 محمد ۱۳۹۰-۰۴-۱۹ ۲۳:۵۸
اوه اوه اوه !

پسر من خودم هم متوجه پاهای مرتضی نشده بودم ! خیلی خداست ! اصلا با تنه ش تناسبی نداره ! برای محمد حسین هم دیگه دیره ! باید جاشو به فرهاد بده ! خداییش حسش نیست دوباره نامگذایشون کنم !
نقل قول
 
 
0 #6 پریسا ۱۳۹۰-۰۴-۱۹ ۲۳:۴۹
سلام
همونطور ک قبلا هم بهتون گفتم متنتون خیلی قشنگ بود و البته خب مسلمه ک از اون قشنگ تر عکسشه! ( شوخی کردم :دی )
در مورد عکس ک شما واقعنی لطف دارید، هیییی ! یادش ب خیر! چه حوصله هایی داشتیما ننه! :دی حس میکنیم الان کلی پیر شدم!!
دیگه اینکه خودمم یادم رفته ولی اااااگه اشتباه نکنم اونی ک نوشتید "فرهاد" آقای مسجدی هستن. :)
الان ک دارم نگاه میکنم نمیدونم چرا پاهای آقای بهرامی اون شکلیه؟؟!!! :))))))))
نقل قول
 
 
+1 #5 komeil ۱۳۹۰-۰۴-۱۹ ۰۹:۲۰
be ghole sha'er :

So long, farewell, :cry:
auf Wiedersehen :o
نقل قول
 
 
0 #4 محمد مهدی ۱۳۹۰-۰۴-۱۵ ۲۳:۲۶
راستی !

نقاشیه، اثر هنری خانم طاهریان هستش که ما رو شرمنده ی خودشون کردن... تازه شم بدون اجازه اینجا گذاشتمش !
نقل قول
 
 
0 #3 محمد مهدی ۱۳۹۰-۰۴-۱۵ ۲۳:۲۵
سلام خانم موسی الرضایی

مرسی از نظرتون... من هم ازتون متشکرم، به خاطر همه چیز...

خواستم متنه رو به فارسی بنویسم ولی نمیدونم چرا نتونستم... خداییش نوشتن این متن از تمامی متنایی که این چند وقته نوشتم برام سختتر بود... ممکنه 10 خط هم نباشه ولی تک تک کلماتش یه دنیا بودن... یادمه موقع نوشتن دستام مثل چی میلرزید....

این متن خداحافظی بود که امیدوار بودم هیچوقت ننویسمش...

همه تون رو به خدا میسپارم...
نقل قول
 
 
+1 #2 موسی الرضایی ۱۳۹۰-۰۴-۱۵ ۱۸:۵۵
سلام
ببخشید وارد حریم خصوصی تون شدم! ولی الان که همه چیز تموم شده هر جایی که یه راهی به خاطرات گذشته داشته باشه برام خیلی عزیزه!
گفتم یه سری به سایت شما بزنم، جایی که قبلنا که سرم خلوت تر بود یه مدت خیلی ازش استفاده ی علمی می کردم. گفتم به یاد اون موقع ها بیام چند تا مقاله ی علمی طنزآلود بخونم و سر حال بیام. اما به جای اونا با این متنتون روبرو شدم! سورپرایز شدم! خیلی قشنگ و از ته دل بود انگار!
نقاشیتونم که دیگه محشر بود! منم یه دونه از اینا از دوستای دبیرستانم دارم!
امیدوارم شما هم مارو حلال کنید و ازمون به خاطر همه ی نامهربونی ها و گاهی قدر نشناسی هامون و البته غیبت هامون ببخشید...
شما اولین کسی بودید که من تو دانشگاه تونستم ازش سوالاتمو بدون ترس از عواقبش بپرسم! ترم یک و دو رو میگم!یادش بخیر!
به خاطر همه ی کمک هاتون توی این 4 سال ازتون ممنونم!
امیدوارم هرجا هستید موفق باشید...
نقل قول
 
 
0 #1 محسن ابراهیمی ۱۳۹۰-۰۴-۰۱ ۲۲:۱۵
:cry:
نقل قول
 

ارسال نظر


کد امنیتی
بروزرسانی

مقالات سر راهی !

قانون 80/20 در DHCP چیست ؟!

حتما موقع تنظیم DHCP Server متوجه شدین که باید برای کلاینهایی که درخواست IP میکنند یک Lease تعیین کنید...خب معلومه ! شما که نمیخواین این کلاینتا تا ابد اون آدرسی که بهشون اختصاص داده شده رو داشته باشن و بهشون هم نگن "بالا چشات ابروئه !".

این رو هم بهتره بدونیم که بعد از اینکه 50% زمان دریافت Lease و یا همون اجاره ی IP بگذره، کلاینت یک درخواست به صورت Unicast برای تمدید مدت زمان IPش به همون DHCP Server یی که بهش IP رو داده ارسال میکنه و سپس این سرور اقدام به تمدید مدت زمان اجاره ی IP مربوط به اون کلاینت میکنه...

 

قانون 80/20 در DHCP  چیست ؟!

تبلیغات تصویری

آگهی
آگهی